Κουβεντιάζοντας με την Πέπη

Οι εποχές πανδημίας και η διαδικτυακή συναναστροφή δεν βοηθούν για να γνωρίσουμε καλά μια νέα συνάδελφο. Έτσι σκεφτήκαμε να μιλήσουμε λίγο με την Πέπη για να τη γνωρίσουμε και έξω απ’ το γραφείο.

ΔΙ: Από που κρατάει η σκούφια σου?  Ποιο είναι το χωριό σου? Πες μας λίγα πράγματα γι’ αυτό. Τί σου αρέσει από κει?

ΠΠ: Από την πλευρά του μπαμπά μου κατάγομαι από ένα μικρό χωριό του Μεσολογγίου (Λεσίνι) και της μαμάς μου από ένα ορεινό χωριό των Τρικάλων (Καστανιά). Και τα δύο μέρη τα έχω συνδυάσει με παιδικές/εφηβικές αναμνήσεις, συγκεκριμένες μυρωδιές (ανάλογα την εποχή), ατελείωτες καλοκαιρινές διακοπές και απόλυτη ελευθερία. Το χωριό της μαμάς πολύ πιο γραφικό, αλλά του μπαμπά πιο καθοριστικό στη ζωή μου, γιατί ο εκεί παιδικός/εφηβικός μου έρωτας εξελίχθηκε σε μετέπειτα σύζυγό μου?

ΔΙ: Πες μας κάτι ασυνήθιστο για σένα, π.χ. έχεις κάποια περίεργη συνήθεια, είχες κάποια περίεργη εμπειρία στο παρελθόν?

ΠΠ: Περίεργη εμπειρία δεν είχα, περίεργες συνήθειες άπειρες… Η πιο ψυχαναγκαστικής φύσεως είναι ότι για να χαλαρώσω στο σπίτι πρέπει να το έχω τακτοποιήσει με επιμέλεια προηγουμένως… Και μία ακόμα: χρειάζομαι μία ώρα μόνη με τον εαυτό μου με το που ξυπνάω, αλλιώς μου χαλάει η διάθεση για όλη την μέρα.

ΔΙ: Ποιο είναι εκείνο το χαρακτηριστικό που εκτιμάς ιδιαίτερα στους άλλους ανθρώπους και γιατί?

ΠΠ: Εκτιμώ τους ανθρώπους που επιδιώκουν να έχουν αληθινές σχέσεις, που τολμούν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και όσους επιλέγουν συνειδητά την χαρά έναντι της μιζέριας και της γκρίνιας. Έχω καταλήξει με τα χρόνια ότι αυτά τα χαρακτηριστικά είναι η super power που χρειάζεται κανείς για να αντέξει στα απρόοπτα και στις δυσκολίες της ζωής.

ΔΙ: Τι μουσική ακούς και με ποιο συγκρότημα ή τραγουδιστή ταυτίστηκες στην εφηβεία σου?

ΠΠ: Τα μουσικά μου ακούσματα ακολουθούν τις εκάστοτε διαθέσεις μου και το range είναι μεγάλο… Στην εφηβεία ήμουν φανατική με τους U2, όπως πολλά κοριτσάκια της γενιάς μου…

ΔΙ: Τι σ’ αρέσει να κάνεις με τις φίλες σου (προ-covid)?

ΠΠ: Με τις εδώ και πολλές δεκαετίες σταθερές φίλες μου τα τελευταία πολλά χρόνια έχουμε καθιερώσει μία standard ρουτίνα: μία φορά τον μήνα drinks after work για catch up, αναλύσεις κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα, την απαραίτητη κοινωνική κριτική και κατά τις πρώτες πρωινές ώρες την αλληλοψυχανάλυση?

ΔΙ: Tι σε βοηθάει να ξεδίνεις αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε?

ΠΠ: Τα άπαντα του Netflix, oι ατελείωτες συζητήσεις με τους κοντινούς μου ανθρώπους, η σκέψη ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες, το περπάτημα έξω με φίλους και… η δουλειά (ξέρω, pathetic?)