Ουφ πια… Τι να πρωτοπρολάβω Θεέ μου;

Πριν λίγες μέρες μιλήσαμε για τα αποτελέσματα του τελευταίου Employee Survey και αν θυμάστε στη χώρα μας το σκορ θετικότητας στις ερωτήσεις wellbeing ήταν σχετικά υψηλό και αρκετά ενθαρρυντικό. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι σχεδόν όλοι πιστεύουμε ότι η εταιρία νοιάζεται πραγματικά για το προσωπικό μας wellbeing και ότι 3 στους 4 είμαστε αρκετά ευχαριστημένοι με το ρυθμό των αλλαγών αλλά κυρίως με το βαθμό ευελιξίας που μας προσφέρει η πολιτική του G.Flex. Παρόλα αυτά η θετική γνώμη για το βαθμό που μπορούμε να διευθετούμε τις επαγγελματικές και μη επαγγελματικές μας υποχρεώσεις έδειξε σημαντική μείωση.

Αναμφίβολα, η πανδημία και οι αλλαγές που έφερε στον τρόπο που εργαζόμαστε διατάραξε και μάλλον επιβάρυνε αυτή την ισορροπία. Φαίνεται να είναι σχήμα οξύμωρο ότι περνάμε περισσότερο χρόνο σπίτι, με τεράστια μείωση στις εξωτερικές μας υποχρεώσεις και τα ταξίδια, και την ίδια στιγμή η ισορροπία επαγγελματικών και μη επαγγελματικών υποχρεώσεων να έχει υποστεί σημαντικό πλήγμα. Είναι όμως? Μάλλον όχι. Τα όρια έχουν γίνει πιο δυσδιάκριτα, είναι πλέον πιο δύσκολο να διαχωρίσουμε τη δουλειά από το σπίτι. Ακόμα κι όταν είμαστε σπίτι, μπορεί πνευματικά να είμαστε ακόμα στη δουλειά, παρότι το laptop έχει κλείσει. Τα meeting μπορεί να αρχίζουν νωρίτερα και να τελειώνουν αργότερα, τα email τα βλέπουμε και από τον καναπέ και άλλα τέτοια ‘ωραία’.

Την ίδια στιγμή, παραπονιόμασταν για το lockdown αλλά από τη στιγμή που σταμάτησε μας βρήκε άλλος μπελάς. Εκτός από τη δουλειά, έχουμε και άλλα. Να πάει το παιδί στο στίβο, να παίξει ποδόσφαιρο, να παίξει τένις, να κάνει μάθημα πιάνου, να προλάβει τα αγγλικά, να διαβάσει για αύριο. Και επιτέλους έρχεται το Σάββατο... Ξεκούραση... Χα! Η κούνια που σε κούναγε. Ξύπνα το πρωί, πήγαινε σούπερ μάρκετ, σκέψου τι θα μαγειρέψεις, ποιος θα πάει ποιόν σε ποια δραστηριότητα, να προλάβουμε να δούμε και κανένα φίλο, με ποιον θα παίξουν τα παιδιά σήμερα, ανοίξανε και τα σινεμαδάκια, να μην πάμε ένα θερινό, ε? Ζέστη κιόλας, καλοκαίριασε. Να πάμε για κανένα μπάνιο... Κι όμως η μέρα έχει μόνο 24 ώρες. Φτάνουν για όλα αυτά; Όλα όμως γίνονται τελικά.. Αλλά γίνονται στην τσίτα, με την ψυχή στο στόμα. Ουφ πιά....

Το υπερβολικό στρες και η κούραση μπορεί να έχει άσχημο αντίκτυπο στη πνευματική μας υγεία – θυμάστε τον όρο burnout? Τα οφέλη που μπορούμε να έχουμε αν καταφέρουμε μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και μη επαγγελματικής ζωής είναι πολλά και για τον εργαζόμενο αλλά και για την επιχείρηση.

Μεγαλύτερη ικανοποίηση, μια αίσθηση ολοκλήρωσης, μεγαλύτερη ικανότητα να συγκεντρωθούμε και να αποδώσουμε κι έτσι να κερδίσουμε πολύτιμο χρόνο για άλλα, περισσότερο δέσμευση.

Τι μπορούμε όμως να κάνουμε;

Χρήση της κανονικής άδειας και των DOIL, ειδικά τα τελευταία εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που μας εγκρίθηκε. Η ξεκούραση είναι η ευκαιρία μας να ανασυνταχθούμε, να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας και να μπορούμε να επανέλθουμε σε φόρμα. Κάποιοι λένε ότι δεν προλαβαίνουν και τελικά αγχώνονται. Η βιβλιογραφία όμως λέει το αντίθετο. Η εξάντληση της άδειας και η χρήση της σε τακτά χρονικά διαστήματα, μειώνει το στρες.

Κάνουμε μικρο-διαλείμματα μέσα στη μέρα. Είναι σημαντικό να διαχειριζόμαστε το χρόνο στις συναντήσεις έτσι ώστε να αφήνουμε το 5λεπτο ή 10λεπτο διάλειμμα από την επόμενη συνάντηση και να κάνουμε αυτό το ωριαίο διάλειμμα στο μέσο της ημέρας. Καλό είναι επίσης αυτά τα διαλείμματα να περιλαμβάνουν μια μικρή βόλτα, νερό και λίγο stretching.

Δίνουμε προτεραιότητα στην υγεία σας, στον εαυτό μας και δε διστάζουμε να τραβήξουμε την πρίζα. Ας κάνουμε χώρο για αυτά που μας δίνουν ευχαρίστηση και βοηθούν το μυαλό να αποσυνδεθεί από τα επαγγελματικά. Άσκηση, βιβλία, φωτογραφία, μουσική, θέατρο, ταινίες, βόλτα, φίλοι, οικογένεια, ψώνια…. ότι μας φτιάχνει τέλος πάντων.

Δεν ήξερες, δε ρώταγες; Αν έχετε συναδέλφους που βλέπετε ότι τα καταφέρνουν καλά σε αυτό τον τομέα, ρωτήστε τους τί κάνουν και τα καταφέρνουν? Συζητείστε και πάρτε ιδέες. Μπορεί πραγματικά να ακούσετε κάτι που δεν έχετε σκεφτεί.

Practice what you preach Όσοι είναι μάνατζερ ομάδων, τότε δώστε το σωστό παράδειγμα. Διευκολύνετε τις ομάδες σας να κάνουν χρήση όλων των παραπάνω, σεβαστείτε τις εργάσιμες ώρες για την οργάνωση των συναντήσεων και ενθαρρύνετε τη λήψη άδειας και DOIL όπως και την απόρριψη συναντήσεων μετά τις 5μμ.

Κλείνοντας, θέλω να ενθαρρύνω για μια φορά ακόμη όλους να κάνουμε όσα από τα παραπάνω μας ταιριάζουν. Ε, δεν μπορεί. Κάτι καλύτερο θα καταφέρουμε. Και τον Δεκέμβριο θα το επαναξιολογήσουμε.